Natura psa.

Pies jest zwierzęciem stadnym więc rodzinę, w której przebywa tak właśnie traktuje. Bardzo ważne jest pokazywanie psu już od szczeniaka jego najniższego miejsca w hierarchii. Pies nie znający swojej pozycji, gdy dojrzeje, często prezentuje agresję wobec tych członków rodziny, których uważa za najłatwiejszych do podporządkowania, czyli dzieci.

Zdarza się wprawdzie spotkać sukę, która pozwoli dzieciom na wiele a nawet będzie się nimi troskliwie opiekować, nie jest to jednak regułą. Psy uwiązane przez większość czasu na łańcuchu lub nieumiejętnie przyuczane do obrony terenu mogą bardzo poważnie poranić, a nawet zagryźć człowieka. Najwięcej takich psów jest na terenach wiejskich, szczególnie, gdy do łańcucha i złego traktowania dołącza głód. Coraz częściej niebezpieczne mieszańce trzymane są na działkach czy niewykończonych budowach, stwarzając zagrożenie dla otoczenia. Niebezpieczne są nie tylko psy rasowe, często groźniejsze bywają mieszańce, zwłaszcza krzyżowane w celu uzyskania maksymalnej agresywności, co zdarza się coraz częściej, ponieważ w Polsce rozwija się niestety grono miłośników walk psów. Do tych celów hodowane są prawdziwe potwory. Jeśli pies nie spełni oczekiwań swego pana jest oddawany do ochrony posesji lub po prostu wyrzucany.

 

Traktuj psa tak, jak chcesz by traktowano Ciebie.

Objęcie psa za szyję może spowodować gwałtowną reakcję. Pies czuje się wtedy "złapany" i chce się uwolnić, niejednokrotnie nie przebierając w środkach. Uszy psa również powinieneś zostawić w spokoju. Też nie chciałbyś, aby ktoś tarmosił Twoje. Nie podchodź do psa bez pytania. Czasem pies ma smutne doświadczenia w obcowaniu z ludźmi, czasem jest rozdrażniony lub chory. Może Ci o tym powiedzieć jego właściciel. Natomiast kiedy pies jest pozbawiony opieki, zrezygnuj z zawarcia z nim znajomości. Jeżeli siedzi koło jakichś toreb lub koło wózka - oznacza, że teraz pracuje i z przejęciem strzeże rzeczy swojego pana. Nie podchodź też do psa, który leży w swoim legowisku czy budzie - to jego prywatny teren i z pewnością będziesz nieproszonym gościem. W każdym przypadku lepiej jest przykucnąć i zawołać psa do siebie - jeżeli będzie się chciał przywitać na pewno podejdzie.

 

Unikaj wszystkiego co pies mógłby zrozumieć jako zagrożenie lub atak.

Nie wszystkie psy znają aportowanie. Czasem patyk uniesiony do rzutu może psa przerazić, zwłaszcza jeśli był kiedyś bity. Pies najczęściej atakuje w ostateczności, kiedy się czegoś boi. Boi się i dużego i małego człowieka, który się nad nim pochyla. Dlatego zawsze lepiej przykucnąć, gdy chcesz pogłaskać małego psa. Nigdy nie patrz psu prosto w oczy. W psim rozumowaniu takie wpatrywanie się to wyzywanie go na pojedynek.

 

Nie przeszkadzaj psu w jedzeniu.

Jedzenie stanowiło dla psich dzikich przodków sprawę przetrwania, a chętnych do "miski" zawsze było wielu. Jest to silnie zakorzenione u psów i choć często nigdy nie zaznały głodu, bronią swojego pożywienia "dla zasady".

 

Uważaj na ogon.

Ogon to jeden z podstawowych środków swoistej psiej mowy. Kiedy jest wciśnięty miedzy tylne łapy to znak, że pies się boi, a przerażony złapie zębami wszystko co się zbliży. Ogon sterczący do góry, wyprężony w bezruchu, to już poważna groźba - pies jest zły i lepiej zejść mu z oczu.

 

Ostrożnie baw się z psem.

Dla psa nie ma większej frajdy, jak wspólne zabawy. Psy jednakże to straszne "fajtłapy" i nieraz zdarza im się złapać zębami za rękę, zamiast za patyk lub piłkę. Nie chcą przy tym człowiekowi wyrządzić żadnej krzywdy. Baw się z psem tylko w obecności dorosłych. Rozbawiony pies może czasem poczuć się jak za swych szczenięcych lat, kiedy to bawił się w kojcu razem ze swym rodzeństwem. Zapomni wtedy, że ludzka skóra jest o wiele delikatniejsza niż psia i że nie chroni jej grube futro. Może też zapomnieć, że masz tylko dwie nogi i łatwo Cię przewrócić skacząc na plecy. Dlatego lepiej, żeby zawsze ktoś chłodnym okiem kontrolował waszą wspólną zabawę.

 

Uważaj gdy biegasz.

Psy to drapieżniki. Ich instynkt pościgu i złapania ofiary, to zachowania trwale wpisane w ich charakter. Zwykle nie ma w tym agresji ale dobrze będzie, gdy skończy się tylko na potarganych spodniach. Nigdy nie uciekaj przed psem. Gdy boisz się psów, nie uciekaj nawet do mamy, ona niewiele tu może pomóc, a bieg i pisk tylko pobudzą psa do "polowania". Kiedy ogarnie Cię strach, stań spokojnie, schowaj twarz w dłonie i udawaj, że jesteś drzewkiem. Pies was obwącha i pójdzie sobie dalej.

 

Nigdy nie rozdzielaj atakujących się psów.

Zazwyczaj takie psie nieporozumienia kończą się równie szybko jak się zaczęły. Nie krzycz i nie bij gryzących się psów. To ich sprawy i muszą załatwić je między sobą. Nic tu nie wskórasz, a możesz jeszcze sam być poszkodowany.

 

Nie wyrywaj się psu.

Kiedy pies chwyci zębami Ciebie lub jakąś Twoją rzecz, w większości przypadków nie chce ugryźć, tylko przytrzymać. Szarpanie pobudza go do walki, a jeśli przyjrzałeś się kiedyś zębom psa to wiesz, że jesteś bez szans. Są silne i zakrzywione do wewnątrz.

 

Wskazówki dla odpowiedzialnych właścicieli psów:

  • psa należy nauczyć podstawowych zasad posłuszeństwa,
  • pies powinien mieć swoje posłanie, miskę i otrzymywać regularne posiłki,
  • powinien być wyprowadzany i trzymany na smyczy oraz posiadać identyfikator przy obroży,
  • należy sprzątać po nim,
  • nie należy pozwalać psu na ciągłe szczekanie, by nie stwarzać uciążliwości sąsiadom,
  • należy pamiętać o szczepieniach psa i jego odrobaczaniu aby unikać rozprzestrzeniania się chorób,
  • w środkach komunikacji miejskiej pies powinien posiadać kaganiec.